PostModern

hidayetle baydıran nuri

2009-10-15T20:32:00.002+03:00

hiçbir reklamın bu kadar kötü olacağı aklıma gelmezdi! turkcell'in hidayet türkoğlu'lu klipleri var hani. sahada antreman sırasında geçiyor. sürekli "nuri nuri!" diyip sürüyor. abi reklam sonuna kadar kaç kere nuri diyorsun sen ya! resmen kafa ütüleyen, sinir bozan ve tüylerimi ürperten reklam! al bak bir yazar hislerime derman olmuş...

Teknolojil Çöpler

2009-08-27T16:08:00.001+03:00

Korkulan teknoloji çöplüğü...

ÖLMEDEN ÖNCE TÜRKİYEDE YAPILMASI GEREKN 101 ŞEY

2009-08-26T16:15:00.003+03:00

Bu kitap gerçekten okunup uygulanası görünüyor.Bitirmemiş olsam da büyük bir kısmını okudum.Güzel yerleri tarif ediyor (gerçi ayıptır söylemesi ben o yerleri hep gezdim o yerler hep dedemin idi ) ancak ilgimi çeken bir konu vardı kitapta;
Ölmeden önce izafiyet teorisini öğrenin -Kardeşim tamam haklısın ama Türkiyeyle ne ilgisi var bunun ? illa Türkiye sınırları içerisinde mi yapmalıyız bunu ? ya da Türkiye sınırları içinde yapınca bir başka mı oluyor? beyin başka bir tarafa mı kaydediyor teoriyi ? bu kısmı anlamış olmasamda güzel kitap , alın oturun okuyun sonra kalkın hazırlanın uygulayın tarzı.İnkılap yayıncılık sunuyor bize bu eseri

Roko roko, her yer Roko!

2009-06-05T12:37:00.002+03:00

En sevdiğim dondurma Roko!
Cidden bak. Hem de bi' Roko bi' lira.
"Bi alışveriş bi fiş" mottosuyla büyümüş çocuklar için (yani ben) çok çekici değil mi?

Bir de site yapmışlar, bol oyuncaklı.
Girmeyen bin pişman!

Roko'yu ısırma klavuzuna bayıldım. Hepsini teeeek tek deneyeceğimdir!

Bizden Heykeller

2009-05-29T15:42:00.006+03:00

Ziyaret için.

Guguklu Saat

2009-05-20T17:41:00.011+03:00

Guguklu saati duyar duymaz, belki de görür görmez aklıma dedemin evi gelir. Duvarda asılı, epey eski guguklu bir duvar saati vardı. Her ötüşünde dibine gidip, susana kadar uzaylı görmüş gibi incelerdim. Hatta, sırf o saati görebilmek için "dedeme gidelieeem, dedeme gideliem" diye babamın paçasına yapışırdım. Bunları hatırlayabildiğime göre yaşım da küçük değilmiş, hatta dana kadar olabilme ihtimalim var:)

Hafta sonu dedemi ziyarete gittim. Televizyonda guguklu saatli bi reklam çıktı. Dedemle bakıştık. Beni bi gülme tuttu. Dedem de "Ne o deli torun, duvardaki saati mi hatırladın" diyip gülmeye başladı.

Reklamı hazırlayandan Allah razı olsun:)
Nete dalıp, birkaç guguklu saat araştırması da yaptım. Napiim, hoşuma gidiyor:) Burda.

New York Times'tan 2009'da gidilmesi gereken 44 yer listesi.

2009-01-12T12:10:00.001+02:00

New York Times, her seneki klasik "görülmesi gereken yerler" listesini yayınladı. Beyrut, Washington DC, Galapagos Adaları, Berlin ve Las Vegas ilk beşte. Bu 44 şehirlik listeyi lüks, aile gezisi, çevreci vs. gibi kategoriler altında da görebilmeniz mümkün.

Geçen sene bu listede İstanbul da vardı ama bu sene Türkiye'den hiç bir yer yok. Seneye Avrupa Kültür Başkenti olması nedeniyle İstanbul'un adını böyle listelerde daha sık göreceğiz.

http://www.nytimes.com/interactive/2009/01/11/travel/20090111_DESTINATIONS.html?hp

Coke Zero'nun Oyun Dünyası

2008-10-14T16:16:00.000+03:00

İnternette gezinirken yeni bir oyun buldum. Coke zero, James Bond'un son filmi vizyona girmeden bir ön hazırlık yapmış; adı KOD: Zero. Çizgi roman dünyasını ufak animasyonlarla hareketlendirmişler ve içine birçok oyun yerleştirmişler; room escape, platform, araba... Hoşça vakit geçirilebilecek bir oyun olmuş. Üstelik, kampanyaya katılacak olanlar sitede belirtilen ödülleri kazanabiliyor.

Oyun: www.coca-colazero.com.tr

Biri bana son oyunu geçmek için tiyo versin :)

Paskalya Ada'sındaki Heykeller Nereye Bakıyor

2008-09-16T17:27:00.000+03:00

Yüzyıllardır araştırmacılar ve arkeologlar Paskalya Adası’ndaki dev heykeller üzerine kafa yoruyorlar. Şu en küçüğü birkaç ton gelen, bazılarının uzunluğu 20 metreye, ağırlığı ise 60 tona varan taş-insanlar, moai’ler üzerine... Bilim, evrenin kökenlerine doğru yolculuğa çıkacak kadar ilerledi ama bu heykellerin nasıl yapıldıkları ve nereden geldikleri soruları kalın birer sır perdesi olarak durmayı sürdürüyor. Batı dünyasının dikkatini ilk kez 1722’de Hollandalı denizci Jacob Roggeveen sayesinde çeken Paskalya Adası (İspanyolcadaki adıyla Isla de Pascua ya da Rapa Nui, Batıda kullanılan adıyla ise Easter Island), dünyada üzerinde yerleşim bulunan en ıssız bölgelerden biri.
Sakinleri tarafından “dünyanın göbeği” olarak adlandırıldığına bakmayın, dünyanın yuvarlak oluşuna da: aynı zamanda dünyanın en “uzak” yerlerinden biri Paskalya. Büyük Okyanus’un doğusunda, bugün Şili’ye ait bu ada yalnızca 163 kilometrekarelik bir alanı kaplıyor. 1985’te nüfusu 1928 olarak tespit edilmiş. Roggeveen’in gemileriyle adaya çıktığı 1722 tarihinde yalnızca 400 yerli yaşıyormuş burada. Ada, Güney Amerika anakarasına 3218, en yakın yerleşim birimi olan Patcairn adasına ise 2010 kilometre uzaklıkta.
kaynak:p snat dergisi

Kendi Aynasına Bakabilen Kadın

2008-09-16T15:18:00.000+03:00

FRIDA KAHLO

Sanatı,bol dökümanlı yaşam öykülerinden çıkarılamayacak kadar karmaşık olan kahlo,acı ve aşkla tütsülenmiş görkemli hayatında kişisel olanı kamuya açıklamaktan çekinmemiştir.O yanlızlığın ve ölümün aykırı ressamı,cinsel özgürlük öncüsü ve cesur bir militan olmakla birlikte,sanatın en önde gelen devrimci kişiliklerindendir.

Frida Kahlo’nun 70’e yakın resmi vardır. Resimlerinin büyük bir bölümü de oto-portrelerden oluşur. Yaşamının büyük bir bölümünü yatakta başının üstünde duran, “gündüzlerinin ve gecelerinin celladı” olarak tanımladığı bir aynaya bakarak geçirdiği için sürekli oto-portre çizmiştir. Resimlerindeki ustalık, Pablo Picasso’ya bile "Biz onun gibi insan yüzleri çizmeyi bilmiyoruz" dedirtmiştir.

Sürekli evcil hayvan besleyen Frida’nın beslediği hayvanlarla ilgili iki portresi vardır: 1941'de yaptığı "Ben ve Papağanlarım" ile 1943'te yaptığı "Maymunlarla Otoportre".

Frida’nın resimleri sürrealist olarak değerlendirilse de o surrealizmi reddetti. Resimleri aslında acı ve kesin gerçekliği yansıtıyordu. Frida’nın resimlerinde Meksika kültürü ve devrimci ulusal kimlik tuvale aktarılmıştı.

Kahlo, 1938’de New York’ta sürrealist resmin öncü isimlerinden dostu Andre Breton’un da desteğiyle bir sergi açtı ve bu sergi ona uluslararası ün getirdi. 4 tablosunu ünlü aktör Edward G.Robinson’a satarak ilk büyük satışını gerçekleştirdi, resimlerinin yarısı satıldı. Bu başarı üstüne 1939’da Paris’te bir sergi açtı. Paris sergisinde fazla resmi satılmasa da eserleri büyük ilgi topladı; Picasso ve Kandinsky gibi sanatçıların övgüsünü kazandı; Louvre müzesi, sanatçının Çerçeve adlı tablosunu satın aldı. Sanatçı, ülkesindeki ilk kişisel sergisini 1953’te Meksika’daki galerisinde açtı.

Ressamın 70 tablosundan 50’si bugün, büyük bir Kahlo fanatiği olan Madonna’nın koleksiyonunda bulunuyor.

kaynak:vikipedi

sanat ve satranç

2008-09-05T18:44:00.000+03:00

BİRKAÇ AT HAMLESİ

Satrancın kökenleri bugün hâlâ tartışılıyor. Birçokları, satranç oyununun 7. yüzyıl dolaylarında Hindistan ya da İran'da doğduğu, Arap ülkelerine ulaştıktan sonra 10. yüzyılda tüm Batı Avrupa'ya yayıldığı kanısında. Tarih boyunca sanatçılar ve edebiyatçıları belki de hiçbir oyun satranç kadar etkilememiş; hiçbir oyun sanat ve edebiyat yapıtlarında satranç kadar yer bulmamıştır. Londra'da, Gilbert Collection, Somerset House'da düzenlenen "Satranç Sanatı" sergisi (28 Haziran - 28 Eylül 2003), satranç oyununun esin gücünü 20. ve 21. yüzyıllarda da yitirmediğini gözler önüne seriyor. Tasarımları dünyanın önde gelen sanatçıları tarafından gerçekleştirilmiş on dokuz satranç takımı, satranç ile modern sanat arasındaki ilişkileri, satrancın 1900 yılından günümüze değin farklı eğilimlerden sanatçılara nasıl esin kaynaklığı ettiğini ortaya koyuyor. Gilbert Collection'da Damien Hirst, Jake ve Dinos Chapman, Paul McCarthy, Yayoi Kusama ve Maurizio Cattelan gibi tanınmış günümüz sanatçılarının tasarımı olan beş satranç takımı ilk kez sergilenirken, Marcel Duchamp, Man Ray, Max Ernst, Alexander Calder ve Yoko Ono gibi 20. yüzyılın ünlü sanatçılarının elinden çıkmış satranç takımlarına da yer veriliyor. Yalnızca satranç meraklılarını değil, modern ve çağdaş sanat tutkunlarını da yakından ilgilendireceğini düşündüğümüz "Satranç Sanatı" sergisini, Ernst Strouhal'in sergi kataloğunda yer alan kapsamlı yazısı eşliğinde sunuyoruz. Ernst Strouhal Viyana'da Uygulamalı Sanatlar Üniversitesi'nde öğretim üyesi. Oyunlarla ilgili Doğu ve Batı arasındaki kültürel etkileşimler üzerine araştırmalar yapıyor.

mozaiklerine ve halinin hafifçe kıvrılmış köşesine kadar her ayrıntının görülebildiği bir gerçekliği yansıtıyor...

2008-09-02T15:19:00.000+03:00

“ÇAMAŞIRCI KADIN”A 25 MİLYON DOLAR Christie’s New York’un 1 Kasım gecesi düzenleyeceği Modernizm ve Empresyonizm Müzayedesi’nde üç ayrı oturum yapılacak. İlk oturumda ABD’deki özel bir koleksiyona ait yapıtlar satılacak. Geceye damgasını vuracak olan yapıt, Henri de Toulouse-Lautrec’in Çamaşırcı Kadın’ı. 20–25 milyon dolara alıcı bulacağı tahmin edilen bu şaşkınlık verici resmi Lautrec –büyük olasılıkla– henüz 23 yaşındayken yapmıştır. Ama resmin olgunluğu ve içerdiği paradigma, genç Lautrec’in yaşını ve zamanını çok aşmıştır. Işık kenti Paris’in öteki yüzünden figürler: fahişelik de yapan çamaşırcı kadınlar vardır bu resimde. Lautrec, kendisine bu resim için modellik yapan Carmen Gaudin’in ruhunu yakalamış, onu saydamlaştırmış ve o saydamlığı kendi ruhunun aynası olarak kullanmıştır. Resim, Lautrec’in günlük yaşamdan parçaları evrensel sanat imgesine dönüştürebilme hünerinin en güzel örneklerindendir.

ADA SAHİLLERİ

2008-09-02T15:10:00.000+03:00

ADA ŞARKILARI FASLI“ADA SAHİLLERİNDE BEKLİYORUM”Klasik Türk Müziği’nin pek çok bestecisi ve söz yazarı Adalar denizinde kulaç atmış, ada yollarında yürümüş, ada faytonlarıyla tura çıkmış, aşkla yanık bağırlarını ferahlatmak için ada meltemlerinden medet ummuş, çamlıklarla kuytular, sandallarla mehtap arasında nağmeden köprüler kurmuş, adalı güzellerle hemhal olup, duygularını, izlenimlerini notalara, sözlere dökerek bizlere “ada şarkıları” armağan etmiş. Müzikbilimci Ruhî Ayangil bize ada şarkılarından oluşan bir fasıl sunuyor. Ayangil’in arşivi ve Hakan Akçaoğlu’nun kartpostal koleksiyonundan seçilen elyazması notalar ve kartpostallar da eski zamanların adalarına götürüyor bizi.

Türkler Türkler'in Hikayesi

2008-09-01T14:38:00.000+03:00

BIR SERGI:"TÜRKLER"

"TÜRKLER"İN HİKAYESİ

Londra'da Royal Academy of Arts'ta açılan "Türkler: Bin Yılın Yolculuğu, 600-1600" sergisi, Türklerin büyük bir zaman diliminde ve geniş bir coğrafyada yaptıkları yolculuktan kalan sanatsal mirasla tanıştırıyor dünyayı. Filiz Çağman, Adrian Locke, Nazan Ölçer, Norman Rosenthal ve David J. Roxburgh'ün küratörlüğünü yaptığı serginin çıkış noktasını, amacını ve hazırlık aşamalarını yakından takip etmek gerekiyor. John Freely ve David J. Roxburgh'ün The Royal Academy of Arts Magazine için hazırladıkları dosyanın giriş metni de, bir yandan eski Türklerin sanatla ilişkilerini özetlerken bir yandan da 12 Nisan'a dek açık kalacak olan sergiyi "uzaktan" gezdiriyor.

kadın ve sanat

2008-09-01T14:35:00.000+03:00

VAR'LA YOK ARASINDA HALE ASAF

İlk kadın ressamlarımızdan Mihri Müşfik'in yeğeni ve öğrencisi oluşu; Roma, Almanya ve Paris'te resim eğitimi alması; İnas Sanayi Mektebi'ndeki öğrencilik yılları; Geç Kübizmin öncülerinden André Lhote'tan aldığı derslerle şekillenen resim anlayışı; seramik sanatçısı İsmail Hakkı Oygar'la nişanlılığı; Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği'nin kurucuları arasında yer alması; verem, kanser ve ameliyatlarla örselenen bedeninin otuz üç yılın sonunda havlu atışı ve tuval karşısında soluk soluğa geçirilen günlerin, gecelerin sonunda ortaya çıkan ve bugün pek azı elimize kalmış olan olağanüstü portreler, peyzajlar, natürmortlar... Hâle Âsaf'ın yaşamöyküsünden geriye kalanlar, sanatından geriye kalanlar gibi: Az ama etkileyici. Abidin Dino, "sanat fedaisi ve büyük ressam" olarak tanımladığı bu ilginç kadının yaşamöyküsünün belki de en sarsıcı kısmını, Hâle Âsaf'ın sevgilisi olmuş İtalyan yazar Antonio Ariente'den dinlemiş ve "Var'la Yok Arasında Hâle Âsaf" adlı anlatısında okurlarıyla paylaşmış.

kadın ve sanat

2008-09-01T14:33:00.000+03:00

TAMARA DE LEMPICKA

1920'ler, akla "Caz Çağı"nı, gangsterleri ve sanat dünyasında Art Deco'yu getirir. Art Deco tarzının unutulmayacak sanatçılarından Tamara de Lempicka kadınların kadın ressamı olarak da bilinirdi. Onun öyküsünü, Tamara de Lempicka: Catalogue Raisonné 1921-1979'un yazarı Alain Blondel'in yazısıyla sunuyoruz.
Rusya'da yönetim Bolşevikler'in eline geçince, Tamara Gorska-Lempitzky 1918/19 yıllarında Rusya'dan kaçıp ağır şartlar altında Paris'e gitti.Yirmi yaşındaydı. Bir çocuğu ve soylu bir geçmişi olmasına karşın ne Paris'te bir işi ne de bağlantıları olan bir kocası vardı. Bu pek de elverişli olmayan durumla ayrıcalıklı çocukluğunun oluşturduğu tezat ona çok zor gelmiş olmalı.

P dünya sanatı dergisi.

Jorge Luis Borges in Zaman Dolambacında Küçük Bir Gezinti

2008-08-12T15:55:00.000+03:00

YOLLARI ÇATALLANAN ‘ANLAR’

“Borges ve Zaman” üzerine bir yazıya kalkışmak, baştan, kolayca içinden çıkılacak bir iş gibi görünür. Değil mi ki, o ne yazmışsa zaman üzerine ve (onun) hakkında yazmıştır. Bir de başkalarının yazdıklarını. Onları da evirip çevirmiş, kendi yazısına bulaştırmış, ne zaman, kim tarafından yazıldıklarını bulanıklaştırana kadar uğraşmıştır. İşte sadece zaman -yani yolculuk, yani ölüm, yani ayna, yani bahçe, yani labirent- yazan Borges’in çeşitli yazılarından bir kolaj bile yapılsa, bir “Borges ve Zaman” yazısı yazılmış olur belki de.

Örneğin; “Ağıt” şiirindeki şu dizeler:
“...
üçüncüsü de ölüm, hepimizi alıp götüren akıp giden zamana verdiğimiz o öteki ad.”
Ya da şöyle bir alıntı:
“... bir başkasında da Tanrı’nın gizli bir adı olduğu ve bu adda (İranlıların Makedonyalı İskender’e yakıştırdıkları kristal küredeki gibi) onun dokuzuncu niteliği olan ölümsüzlüğün -evrende gelecek, şimdi, geçmiş ne varsa hepsinin ilk elden bir bilgisinin- özetlendiği savını okudu.”
kaynak;P Dünya Sanatı Dergisi

Yazı ve Sanat

2008-08-12T15:50:00.000+03:00

MAYA SÖZCÜKLERİNİN GECESİNDE

Bugün Meksika'nın güneyi, Guatemala ve Belize'nin kuzeyini oluşturan topraklarda nerdeyse kesintisiz bir alana yayılmış olan Mezo Amerika'nın Yerlileri Mayalar, İspanyol istilâsından önce, Batı Yarıküre'nin en büyük uygarlıklarından birini kurmuşlardır. Bu uygarlığın günümüze erişen en önemli ürünleri büyük taş yapılar, piramit biçimli tapınaklar, altın ve bakır işleri ve ancak bir bölümü çözülmüş olan Maya hiyeroglif yazısıdır. Zengin bir yontu ve kabartma geleneği de bulunan Mayalar'ın, yabanî incir ağacının iç kabuğundan ürettikleri kâğıdı kullanarak hiyeroglifle yazdıkları kodekslerden bazıları günümüze ulaşmıştır. En parlak dönemini İS 250-900 arasında yaşayan Mayalar'ın kurdukları büyük kentler ve tören merkezlerindeki tapınak ve sarayların duvarları, çeşitli olayları aktaran, törensel ya da astronomik anlamlar taşıyan kabartma ve yazıtlarla bezelidir…
Karanlık bir yazı/resim
Ak’ab ts’ib, karanlık yazı/resim, gecenin yazı/resmi: Mayalar, yazılarına bu adı yakıştırmışlardır. Kökeninde, "anlamı aydınlatmak" kadar "anlamı karartmak" da yatar. Maya yazısının tarihi, karanlıkla aydınlık, geceyle gündüz arasında bir savaşımın tarihi gibi alınabilir, ama zafer önünde sonunda karanlığın ve ölümün olmalıdır.

KAĞIT BİR ÇİN İCADI

Kâğıdın hikâyesi, başka pek çok şeyin hikâyesi gibi, eski Çin İmparatorluğu’nda başladı. Bundan önce Çin’de tahta ya da bambu levhalar üzerine, bambudan yapılmış sert kamalarla yazı yazılıyordu. Eski Arapların yazı yüzeyleri, develerin kürekkemikleri, deri parçaları, palmiye yaprakları ve parşömendi. Batı’da kâğıt, 1850 yılına kadar, farklı kalitede kumaş parçalarından üretildi. Bugünse modern kimya “kalıcı” bir kâğıt türü üretmek için çalışıyor. Bu nokta önemli; çünkü artık kâğıdın hikâyesi, yazının hikâyesidir.
Kaynak:P Dünys Sanatı Dergisi

Bir Resmi Okumak

2008-08-12T15:47:00.000+03:00

MUCİZELERİ YARATAN MELEK

“Klee bir melektir” demişti Sartre, “bu dünyanın mucizelerini yaratan bir melek.” Ölümünün üzerinden altmış yıldan uzun zaman geçti, ama Paul Klee bugün de büyük sanatsal tartışmaların konusu olabiliyor; genç ressamlar arasında bile. Çünkü yaşamsal ve sanatsal sorunlar hakkında ona danışılacak çok şey var hâlâ. Yalnız bu kadar da değil: Klee, yaşamın büyük sırları ya da metafizik hakkında pek az şey söylemiş olmasına karşın, yapıtları birer bilgelik kaynağı olarak duruyor karşımızda. Klee’nin dostu ve aynı zamanda onun yapıtı konusunda dünyanın en önemli otoritelerinden olan Will Grohmann, 1967’de yayımlanan Klee adlı çalışmasında sanatçının yapıtlarını yorumlamıştı. Bunlardan dördünü Samih Rifat’ın çevirisiyle sunuyoruz.

Kaynak:P Dünya Sanatı Dergisi

Yapı Kredi Vedat Tör Müzesinde

2008-08-12T15:08:00.000+03:00

KAĞIT PARANIN HİKAYESİ...

Vedat Nedim Tör Müzesi, kâğıt paralar üzerine kapsamlı bir sergiye ev sahipliği yapıyor. İmparatorluktan Cumhuriyete Kâğıt Paranın Öyküsü adlı sergi, Türkiyenin en önemli koleksiyonerlerini bir araya getiriyor. Sergi, 29 Mayıs , 31 Ağustos 2008 tarihleri arasında ziyaret edilebilir.

Dünyada tek örneği bulunan el yazması ve faizli kaimeler, ordu kaimeleri, belediye paraları, çok dilli paralar, kilise paraları, Atatürk ve İnönü resimli paralar, sergide anlatılan öykülerin kahramanları olacak. Sergide, kâğıt paralar ve karşılığı değerler, zamanın uluslararası ekonomik olayları Prof. Dr. Ali Akyıldız'ın ve Güçlü Kayralın metinleri eşliğinde sunuluyor. Kağıt paranın nesnel varlığının yanında, günlük ve ekonomik yaşamdan fotoğraflar, kartpostallar, hisse senetleri, antetli şirket faturaları ve tanıtım kartları gibi arşiv belgeleri de sergiye renk katıyor. Sergilenen paraların fotoğraf ve öyküleri Osmanlı para politikaları tarihine ışık tutacak nitelikte.

Mehmet Gacıroğlu, Tunç Buyurgan, Haldun Akayaz, Mehmet Tezçakın, Rıfat Dönmez, Güçlü Kayral, Yapı Kredi Koleksiyonu, Osmanlı Bankası Müzesi, Darphane Arşivi, koleksiyonundan alınan örneklerle İmparatorluktan Cumhuriyete Kâğıt Paranın Öyküsü, 168 yıllık sürede yaşanan çok sayıda olay ve öyküyle dolu bir sergi. Sergide şimdiye kadar hiç görülmemiş, araştırmacılar ve koleksiyonerler için sürpriz paralar yer alacak.

Prof Dr. Ali Akyıldızın metinleri ile belgesel niteliğinde bir sergi kitabı da sergiye eşlik ediyor. Koordinatörlüğünü Şennur Şentürkün, tasarımını Sadık Karamustafanın yaptığı serginin nümizmatik danışmanlığı ve hazırlık çalışmaları Güçlü Kayral tarafından yürütüldü.

KÜLTÜR VE SANAT

2008-08-08T15:38:00.000+03:00

'Mavi önlüklü’ fotoğraflara Cannes’dan büyük ödül

Bu yıl ilki düzenlenen Sony World Photography Awards’un büyük ödülünü, Doğu Anadolu bölgesinde çektiği kız öğrencilerin fotoğraflarından oluşan portfolyosuyla İngiliz fotoğrafçı Vanessa Winship kazandı

Hem profesyonel hem de amatör tüm fotoğrafçıların çalışmalarını uluslararası platforma taşımayı amaçlayan Sony World Photography Awards’un büyük ödülü I’iris d’or (Altın Gökkuşağı Ödülü) İngiliz fotoğrafçı Vanessa Winship’in oldu. Sanatçı ödülü Türkiye’de Doğu Anadolu bölgesinde çektiği kız öğrencilerin fotoğraflarından oluşan “Sweet Nothings” (Tatlı Sözler) adlı portfolyosuyla kazandı.
179 ülkeden 12 bin 294 fotoğrafçının 70 bin 286 fotoğrafla katıldığı yarışma profesyonel ve amatör olmak üzere iki ayrı ana başlık altında düzenlendi. Jürisinde dünyanın en önemli fotoğraf ajansı olan Magnum üyelerinden Bruce Davidson, Elliott Erwitt, Martine Franck, Susan Meiselas’ın yanı sıra daha pek çok önemli fotoğrafçının bulunduğu yarışmanın ödül töreni 24 Nisan’da Cannes’da Palais des Festivals’de gerçekleştirildi.
Yaşam Boyu Onur Ödülü’nün ünlü fotoğrafçı Phill Stern’e verildiği törende, Altın Gökkuşağı Ödülü’nü kazanarak 'yılın fotoğrafçısı’ unvanını alan Winship, konuşmasında Türkiye’ye ve fotoğraflarını çektiği kız çocuklarına teşekkür etti. Sanatçının 25 fotoğraftan oluşacak bir portfolyosu 2009 yılındaki ödül töreninde sergilenecek. Yıllardır göç, aidiyet ve kimlik temaları ekseninde fotoğraf projeleri üreten Winship yaklaşık 6 yıl Türkiye’de çalıştı; burada “Hamsi”, “Kırkpınar Güreşleri” başlıkları altında projeler üretti.
Winship’in “Sweet Nothing” adlı projesi daha önce de basın fotoğrafçılığının en saygın yarışması olarak adlandırılan 2008 World Press Photo’da (WWP) portre hikâyeleri dalında birinci seçilmişti.

'Kızlar beni etkiledi’

Balkanlar üzerine yaklaşık 10 yıldır çalışan Winship, yaptığımız söyleşide, Türkiye’ye aslında bir Karadeniz projesi hazırlamak üzere geldiğini söyledi. Winship, “Sweet Nothings” başlıklı projesini ise geçen yıl yaptığını belirterek şunları anlattı:
“Çalışmayı tamamlamak için Doğu Anadolu’ya iki yolculuk yaptım. Türkiye’de geçirdiğim son 4 yılda ülkenin her yerine gittim ve şu anda bir 'Türkiye duygusu’ edindim. Bu kadar karmaşık bir ülkeyi tanımak zaman alıyor. Çalışmanın bütünü, köylü kızların okula gönderilmeleri bağlamında portrelerini içeriyor. Bu konuyu çok önemsiyorum, çünkü ben de kırsal bir bölgeden geliyorum ve kendimi onlarla özdeşleştirebiliyorum.”
Sanatçı İngilizcede 'tatlı sözler’ anlamında kullanılan bir deyim olan “Sweet Nothings” adlı projesini ise şöyle anlattı:
“Kızların önlüklü portreleri çekildiği sıradaki hallerini aktarmak istedim. Projenin başlığını önlüklerinin yakalarındaki biraz abartılı şekillerden esinlendim; bazılarında kelebekler, kalpler, çiçekler var... Bu fotoğraflar, yaşamlarının belli dönemlerindeki küçük kızların düz ve basit portreleri olarak okunmamalı. Portreler bizim her zaman yanımızda sakladığımız, objelerdir. Bize yakınlarımızın anılarını çağrıştırır. Bu kızların birbirleriyle olan yakınlıkları, sezgileri, ciddiyetleri ve zarafetleri beni çok etkiledi.”

2008-08-08T15:32:00.000+03:00

Klasik piyanonun belleği: İdil Biret

Dünyanın en geniş repertuvarlı piyanistlerinden biri olan İdil Biret, İstanbul, Bodrum ve Ayvalık’ta bir dizi konser verecek

Türkiye’de klasik piyano denince akla gelen ilk isimlerden olan İdil Biret, İstanbul, Bodrum ve Ayvalık’ta bir dizi konser verecek.
Fransa’da yaşayan sanatçının ilk konseri yarın akşam saat 21.00’de Rumeli Hisarı’nda. Biret, ayın 23’ünde, Doğuş Grubu sponsorluğunda düzenlenen Bodrum Turgutreis D-Marin Klasik Müzik Festivali çerçevesinde sahne alacak. Daha sonra Ayvalık’a gidecek olan sanatçı, burada 30 Ağustos’ta bir konser, eylül başında da Ayvalık Uluslararası Müzik Akademisi’nde bir hafta süreyle master class verecek.
Biret’in yarın Rumelihisarı’nda vereceği konserde, dinleyiciyi zengin bir repertuvar bekliyor: Bach ve Gluck’ten Wilhelm Kempff’in yaptığı piyano uyarlamaları; Chopin’in “1. Balad”ı, iki emprompt, “Andante Spianato” ve “Büyük Polonez”; Kreisler’ın keman için bestelediği “Aşk Acısı” ve “Aşk Sevinci”nin Rachmaninov tarafından yapılmış piyano uyarlamaları; Liszt’in “Paganini Etüdü”; Wagner’in “Tannhauser” operasından Liszt’n piyanoya uyarladığı uvertür...
Bu zengin programı İstanbul’da vereceği konserde seslendirecek olan Biret, “Rumelihisarı çok güzel bir mekan; ilk defa böyle bir resital olacak. Bana da enterasan geliyor” diyor.
Sanatçı, Rumelihisarı’nın popüler müzik konserleriyle özdeşleşmiş oluşunu düşünerek, nispeten kolaylıkla dinlenebilecek ama çalınması son derece güç, karışık eserler seçtiğini ifade ediyor ve eklemeden geçmiyor: “Gerçi çalınması kolay eser de yoktur!”
D-Marin Festivali’nde 23 Ağustos’ta vereceği konserde ise Biret’e, ünlü Rus şef Maxim Fedotov yönetimindeki Moskova Şehir Orkestrası eşlik edecek. Rusya’da, Sovyetler Birliği zamanından başlayarak pek çok konser vermiş olan Biret, Bodrum konserinde Rachmaninov’un “Do minör 2. Piyano Konçertosu”nu seslendirecek. Rus bestecinin Biret’in son derece geniş repertuvarında ayrı bir yeri var. “Çocukken Rachmaninov benim için bir inat olarak başladı” diyor piyanist:
“Hocam Nadia Boulanger ‘Aman her besteciyi çal ama Rachmaninov çalma, aşırı duygusaldır’ derdi. Bir gün İstanbul’a geldim, annemin bir kuzeninin evinde bulduğum plakları dinleyince fikrim değişti. İdealimdeki piyanisti dinlemiştim. Bir insan böyle çalabiliyorsa, onu anlamayan biziz, sorun bizde diye düşündüm.”

“Kapıları kapatmamak lazım”
Ardından Rachmaninov’un bütün eserlerini çalışmaya başlayan sanatçı, ünlü besteci için “Bugün hangi piyanistle konuşsanız, 20. asrın ilk beş piyanistinden biridir, diyecektir. Hepimiz için bir ideal o” diye konuşuyor.
Rus bestecinin eserini bir Rus orkestrasıyla çalacak olan Biret, “Bunu daha önce yapmadım değil; yine Moskova’da ‘Rapsodi’sini çalmıştım Rahmaninov’un. Müzik lisanının herkes tarafından anlaşıldığını zannediyorum, burada millet önemli değil, nasıl çaldığınız önemli” diyor.
Son yıllarda Çin’den yetişen Lang Lang gibi piyanistlerin mekanik açıdan çok yetenekli olduğunu, yorum bakımından biraz farklı, ama şüphesiz güzel işler yaptıklarını düşünüyor Biret ve ekliyor: “Her zaman söylüyorum, kapıları kapatmamak lazım. Aksi takdirde herkes sadece kendi memleketinin müziğini çalar. Hele bugünkü dünyada bu tür bir yaklaşım geçerli olamaz.”
Sanatçı son olarak 30 Ağustos’ta Ayvalık’ta, İzmir Devlet Senfoni Orkestrası’na bağlı Yaylı Sazlar Orkestrası’yla birlikte bir konser verecek. Bu konserde iki tane Bach konçertosu çalacak olan Biret’e eşlik edecek orkestrayı İbrahim Yazıcı yönetecek. Biret, Ayvalık sürecini ise şöyle anlatıyor:
“Orada da ilk defa çalacağım. Sonra 1-8 Eylül’de Filiz Ali’nin Ayvalık Uluslararası Müzik Akademisi’nde master class’lar yapacağım. Bu çalışma da beni çok memnun ediyor, geçen sene yapmıştım; bu yılkinin de bana zevk vereceğinden eminim.”

2008-08-05T10:34:00.000+03:00

Bacon’ın üçlemesine rekor fiyat

İngiliz ressam Francis Bacon’ın “Triptych,1976” adlı üçlemesi yeni bir rekor kırarak 86 milyon dolara satıldı.
Sotheby’s müzayede salonunda yapılan açık artırmada, savaş sonrası bir sanat eserine müzayedede ödenen en yüksek miktar verildi. Sotheby’s yetkilileri, üçlü esere 70 milyon dolar ödeneceğini tahmin ediyordu. Buna rağmen, müzayedeye telefonla katılan 2 kararlı müşteri, fiyatı Sotheby’s için komisyon dahil 86 milyon 281 bine yükseltti. Bacon’ın 1976 yılında yaptığı “Triptych,1976” adlı üçlemesi, 1977’den beri Avrupalı bir koleksiyoncuda bulunuyordu.
Bundan önceki savaş sonrası sanat eseri satış rekoru geçen yıl kırılmış, Mark Rothko’nun “Beyaz Merkez” adlı tablosu 72,84 milyon dolara satılmıştı. Christie’s müzayede salonunda da önceki gün Lucian Freud’un bir tablosu 33,64 milyon dolara alıcı bulmuştu.

kısa kısa haberler

2008-08-05T10:11:00.000+03:00

kısa kısa haberler

Animasyon Festivali’ne başvurular sürüyor
Geçtiğimiz sene aralık ayında gösterimler, atölye çalışmaları, seminerler ve söyleşilerle İstanbul Modern ile garajistanbul’da gerçekleştirilen İstanbul Animasyon Festivali’nin 5.si 24 - 30 Kasım tarihleri arasında Pera Müzesi’nde düzenlenecek.
‘Her insanın içinde bir diktatör olabilir’
Büyülü gerçekliğin usta kalemi Nazlı Eray’ın son kitabı “Kayıp Gölgeler Kenti” Turkuvaz Kitap’tan çıktı. Yazarın yeni kahramanı Stalin!

Gençlere film çekme imkanı!

New York Devlet Üniversitesi, ABD Dışişleri Bakanlığı ve Atlantik Film Şirketi’nce hazırlanan proje kapsamında Türkiye’de 6 ilden seçilen 18 öğrenci, kısa film çekimi çalışmasına katılacak.
kaynak;milliyet.com

2008-08-05T09:50:00.000+03:00

MODERNİZM – POSTMODERNİZM

İçinde yaşadığımız dönemin koşullarını tanımlamak için kullanılan postmodernizm, aydınlanmadan, sanayi devrimi ile başlayan ve 20. yüzyılın ilk yarısında yaşanan büyük değişimlerin devamını getirdiği gelişmelerden kaynaklanan “modernizm”in çöküşü olarak tanımlanmaktadır. Çok sayıdaki ekonomik, siyasal, toplumsal ve kültürel dönüşümlerle ilişkilendirilen modernlik, özellikle Orta Çağı izleyen tarihsel dönemi betimleyen kavramdır. Modernlik kavramı, geleneksel toplumların karşıtı bir durumu tanımlamakta ve düzenleme, yenilik ve dinamizm özellikleri ile karakterize edilmektedir. Bu çalışmanın amacı, felsefi/sosyolojik/kültürel ve elbette ki pazarlama alanlarında modernizm-postmodernizm karşıtlığı (ya da geçişi); ve bilimsel araştırma, dolayısıyla tüketici araştırmaları bağlamında pozitivizmden, postmodernizmin beraberinde getirdiği post-pozitivist, post-yapısalcı, yorumlamacı, vb. pekçok yeni araştırma paradigmasına geçişi açıklamak değil, bu paradigmaları öğrenirken serbest deneme (uçuşu) yapmaktır ve bu metin böyle bir gözle okunmalıdır.
Modernizm, en basit haliyle, feodal düşünce sisteminde tanrının ve dinin kapladığı merkezin bilim ve insan aklı tarafından ele geçirilmesi olarak açıklanabilir. Bu açıklaması ile modernizm, modern dünyayı oluşturan laikleşme, rasyonelleşme, sanayileşme, cemaatlerden kopup bireyselleşme ve kentleşme süreçlerini kapsamaktadır. Modernizmi en saf haliyle yaşayan Batı toplumlarında bu süreçlerin şöyle ilerlemiştir...

Dini referans çerçevesinden bilimselliğe ve akılcılığa geçiş,
Kulluktan akılcı, bağımsız ve özgür bireye geçiş,
Tarımsal üretimden endüstriyel üretime geçiş,
Kırsal yerleşimden kentsel yerleşime geçiş,
Üst kültürden kitle kültürüne geçiş,
Cemaat yaşantısından bireysel yaşantıya geçiş.

PostModern

hidayetle baydıran nuri

Teknolojil Çöpler

ÖLMEDEN ÖNCE TÜRKİYEDE YAPILMASI GEREKN 101 ŞEY

Roko roko, her yer Roko!

Bizden Heykeller

Guguklu Saat

New York Times'tan 2009'da gidilmesi gereken 44 yer listesi.

Coke Zero'nun Oyun Dünyası

Paskalya Ada'sındaki Heykeller Nereye Bakıyor

Kendi Aynasına Bakabilen Kadın

sanat ve satranç

mozaiklerine ve halinin hafifçe kıvrılmış köşesine kadar her ayrıntının görülebildiği bir gerçekliği yansıtıyor...

ADA SAHİLLERİ

Türkler Türkler'in Hikayesi

kadın ve sanat

kadın ve sanat

Jorge Luis Borges in Zaman Dolambacında Küçük Bir Gezinti

Yazı ve Sanat

Bir Resmi Okumak

Yapı Kredi Vedat Tör Müzesinde

KÜLTÜR VE SANAT

'Mavi önlüklü’ fotoğraflara Cannes’dan büyük ödül

Klasik piyanonun belleği: İdil Biret

Bacon’ın üçlemesine rekor fiyat

kısa kısa haberler

Animasyon Festivali’ne başvurular sürüyor

‘Her insanın içinde bir diktatör olabilir’

Ünlü Rus yazar Soljenitsin öldü

AltKitap ödülüne başvurular başladı

Her yazarın bir Hoca’sı var

Beşiktaş’ta heykel şöleni

Tılsımlı Sinema Geceleri

Joan Miro'nun sergisi 31 Ağustos'ta sona eriyor

''Kalbin Limon Hali''

‘Benim Adım Kırmızı mod

‘Kentte zaman’ fotoğraf yarışması

Gençlere film çekme imkanı!